ถนนเส้นนี้ กลับบ้าน

ตั้งใจไว้แล้วว่าต้องมีซึ้งๆเศร้าๆบ้างกับหนังเรื่องนี้ หนังเรื่องนี้ที่ผมซื้อมีคนทักผิดหลายคน เปล่าไม่ได้ซื้อเพราะนางเอก แต่ผมรอผลงาน(ไม่ค่อยได้ติดตาม)ของ ชา แต ฮุน พระเอกหน้าปะแล่นคนนี้มานานแล้ว ก็หลังจาก มาย แซสซี่ เกิร์ล โน่นล่ะ หลังจากหนังเรื่องนี้โด่งดัง หนังเกาหลี รุ่นหลังๆ ก็ทะลักประเทศไทย ในขณะที่ข้าวไทยส่งออกลดลง ละครหลังข่าวของไทย ยังคงรักษามาตฐานลูกค้าเดิมได้อย่างเหนียวแน่น(ลูกค้ากลุ่มใหนก็คิดเอา) จะไปว่าไอ้พวกคนดูมันก็ไม่ได้คนพวกนี้ แม่งก็ดันมีหัวคิดดันเลือกบริโภคเป็น พอเขาไม่ดูละครไทยก็บอกไม่สนับสนุนของไทย จะไปทนดูได้ไง ตบจูบๆ รักๆใคร่ๆ สะใภ้ ทะเลาะ แม่ยาย แม่ง 10 – 20 ปีก็มีเท่านี้ ดูถูกกันมากไปแล้ว อ้อๆ ลืมไปมีพัฒนาบ้างในเรื่องฉากบนเตียง แต่ก่อน (10กว่าปี)ไม่ค่อยมี แต่เดี๋ยวนี้มีแทบทุกวัน เฮ้อๆๆๆๆๆ ……

เอาหนังเรื่องนี้ต่อล่ะกัน พอดีเดินผ่านร้านขายแผ่นซีดี เห็นหน้าไอ้(อารมณ์ยังค้างอยู่) ชา แต ฮุน เลยเดินปรี่เข้าไปซื้อมาเลย โดยไม่ได้ดูอะไรมาก คิดไว้แล้วว่าหนังต้องเป็นยังไง มันต้อง ซื่อๆ ทึ่มๆ เหมือนเดิมแน่ๆ ก็คงเดาไม่ยาก และไม่ผิดเท่าไร ผมชอบตอนแรกกับท้ายๆ กลางๆดูแบนๆยังไงไม่รู้ ไม่แน่ใจง่วงด้วย เพราะง่วงทำให้หนังแบบ หรือหนังแบบทำให้ง่วง ก็ไม่รู้แฮะ เอาเป็นว่าคงต้องดูอีกรอบ

หนังเรื่องนี้มีชอบอยู่ตอนนึง ที่อาจารย์มาบอกพระเอกว่า ปู่สลบ ให้กลับบ้านก่อนได้ พอกลับไปถึงบ้าน ปู่โยนเบียร์กระป๋องให้ แล้วบอกว่า อากาศดีๆอย่างนี้ อยากกินเบียร์กับหลาน เลยใช้มุขสลบ