ถนนเส้นนี้ กลับบ้าน

เพื่อนคนหนึ่งได้ไปเที่ยวเวียดนามเมื่อช่วงต้นเดือน หลังจากกลับมาแล้ว ก็ดีใจนะที่มีของฝากเล็กๆน้อยๆมาฝาก และก็เป็นครั้งแรกที่ได้รับ sms จากต่างประเทศ ฮ่าๆๆๆ ของฝากชิ้นนี้ไม่ธรรมดาเพราะมันคือ โคมไฟ ครับ โคมไฟ แล้วมันไม่ธรรมดาตรงไหนฟะ ก็ ที่ไม่ธรรมดาคือ มันมีแต่โคม ไม่มีไฟ ฮ่าๆๆๆ คราวนี้เข้าใจรึยัง เข้าใจรึยังครับ พ่อ แม่ พี่ น้อง (ทำเสียงเหมือนสนธิ )

ความหมายของคำว่าโคมไฟ ของผมคือ มันต้องสวยทั้งกลางวันทั้งกลางคือ แต่ถ้ามันไม่มีหลอดไฟติดมาด้วย กลางคืนมันคงมองไม่เห็น ( ก็แน่ล่ะ ) ของขวัญชิ้นนี้นอกจากมันจะสว่างอยู่ในใจผมแล้ว มันไม่เคยส่องแสงได้เองมาตลอดเวลาที่ได้มันมา ( คิดล่ะสิ ) เมื่อวานผ่านไปแถวเซ็นทรัลพระรามสอง เลยไปหาอุปกรณ์ส่องสว่างมาได้มาดังนี้

หลอดไฟสีเดียวกับโคม,ขั้วหลอด,ปลั๊กไฟ

สายไฟ (ไม่ได้ซื้อรื้อเอาในกล่องอุปกรณ์)

ได้อุปกรณ์ครบล่ะ ลงมือทำเลยล่ะกัน อ้อ หลอดไฟเนี่ยขนาด 4 watts ใช้ไฟ 220 v. คือไม่ต้องการให้สว่างมาก และกลัวมันจะสร้างความร้อนจนไหม้โคมสวยๆได้

ต่อสายไฟ เอาท่อหดปิดตรงรอยต่อของสายไฟ แล้วก็ลนด้วยเทียน

และก็ทดสอบ อืมหวังว่าคงไม่แอบไล่ยุงตอนหลับนะ(ไหม้)

คิดว่าน่าจะเรียบร้อยแล้ว สวยจังเลย อิอิ แต่ตอนนี้ยังคิดไม่ออกว่าจะเอาไปติดไว้ที่ไหนดี คิดว่าจะเอาไปติดที่ระเบียงนอกห้องก็น่าจะโอนะ แต่ตอนนี้เอามาชมแถวโต๊ะทำงานไปก่อนล่ะกัน

สวยป่ะ

ว้าวๆ

ถึงตรงนี้ของชิ้นนี้ก็คงสมบูรณ์ล่ะ เสียดายว่าไม่มีกล้องดีๆ ถ่ายมาให้ดูชัดๆ ว่ามันสวยขนาดไหน ภาพที่ได้ คือ จากมือถือ nokia เก่าๆ เอาล่ะคืนนี้ขอนอนดูโคมไฟแล้วนะ เหอๆ บาย