August 2007
Monthly Archive
Sun 12 Aug 2007
ตอนที่ผ่านมา :
2 มีนาคม 50 # ลาวใต้วันที่1
3 มีนาคม 50 # ลาวใต้วันที่2
4 มีนาคม 50 # ลาวใต้วันที่3 ตอน 1
4 มีนาคม 50 # ลาวใต้วันที่3 ตอน 2
หลังจากเล่นน้ำจนเหนื่อย ผมคว้าเอาเสื้อยืดที่ถอดทิ้งไว้ริมแม่น้ำ เดินขึ้นฝั่งไปอาบน้ำบนห้อง และออกไปหาอะไรกิน เดินดูอยู่หลายร้าน เลยเลือกเอาร้านที่ธรรมชาติดีๆ นั่งดูแม่น้ำโขงเงียบๆ ลูกค้าไม่มากเกินไป ผมเลือกร้านที่อยู่เกือบปลายๆของหมู่บ้าน ธรรมชาติมาก และไม่มีลูกค้าเลย – -” ผมเดินไปนั่งด้านในริมแม่น้ำสุด ตัวร้านตั้งอยู่บนริมฝั่ง และหยั่งเสาร้านขึ้นสูงจากแม่น้ำ 4-5 เมตร ผืนน้ำเบื่องล่างแนบนิ่ง นานๆเรือพาย หรือ เรือหางยาวจะผ่านมาที ผมขอเมนู ลูกสาวเจ้าของร้าน (อายุ 2-3ขวบ) ถามผมว่า เป็นคนไทยเป-ล่า แม่เด็กหัวเราะร่วน เพราะเห็นผมทำหน้าเหมือนควายงง ก่อนจะตอบเด็กแบบเขินๆไปว่า”ใช่” แม่เด็กเลยอธิบายผมว่าภาษาลาวคำว่า “เปล่า” ไม่มีเลยออกเสียงเป็น “เป-ล่า” อันนี้จริงไม่จริงไม่ยืนยัน

เมื้อเย็นที่ดอนคอน
ได้เมนูแล้ว เช็คราคา เออ.. ไม่แพงแฮะ เลยสั่งอาหารง่ายๆมา ข้าวเป-ล่า , กระเพราหมู , ใข่ดาวสองฟองรอพักใหญ่เลย เพราะผมเป็นลูกค้าโต๊ะแรก เจ้าของร้านเลยต้องใช้เวลาบางส่วนจัดเตรียมของในครัวไปด้วย หลังจากได้อาหารตามเมนูที่สั่งไป บรรยากาศโดยรอบเริ่มมืดลง และเริ่มมีลูกค้าเข้ามาสอบถาม หรือนั่งสั่งอาหารกันเป็นระยะ

อาหารเย็น, ดึกแล้ว(มัน)ยังพายเรือเล่นอีก
ข้าวเป-ล่า และ กับข้าวทั้งหมดได้ย้ายตัวเองลงกระเพาะผม ผ่านปากและหลอดอาหาร เสียงเรอเล็กๆแต่ยาวนาน แทรกผ่านครึ่งปากครึ่งจมูก แสดงว่าอาหารมื้อนี้ทำหน้าที่ได้ไม่ขาดตกบกพร่อง (อิ่ม) ผมนั่งทอดอารมณ์ (ไม่ได้ใช้น้ำมันและกระทะใดๆ) หลังพิงเก้าอี้
(more…)
Tue 7 Aug 2007
Posted by เอเองครับ under
อ่านหนังสือNo Comments
“มาเฟียก้นซอย” เป็นนวนิยายแนว ยั่วล้อ อำเล่น ปนเสียดสี “เดอะก๊อดฟาเธอร์” แต่งโดย “รงค์ วงษ์สวรรค์ (หนุ่ม)” เสียดายที่ผมยังไม่ได้ดู “เดอะก๊อดฟาเธอร์” มาก่อน เพียงแค่ได้ดูผ่านๆบางตอนเมื่อนานแล้ว คงต้องหาหนังเรื่องนี้มาดูอีกรอบ พร้อมกับ อ่านหนังสือนวนิยายเล่นนี้อีกครั้ง ความสนุกคงไม่ลางเลือน แต่คิดว่าคงจะเพิ่มขึ้นอีกเท่าทวีคูณ
หนังสือเล่มนี้ทำให้ผมสัมผัสถึงกลิ่นอายงานเขียนของ “วินทร์ เลียววาริณ” ซึ่งก็ไม่แปลก เพราะส่วนหนึ่งในงานเขียนของ “วินทร์ เลียววาริณ” ก็ได้รับอิทธิพล มาจากงานเขียนของ “รงค์ วงษ์สวรรค์”
“มาเฟียก้นซอย” ขณะนี้พิมพ์ครั้งที่ 5 แล้ว แต่เทียบกับหนังสือขายดีเล่มอื่นๆคงยาก เนื่องจากหนังสือเล่มนี้ถูกตีพิมพ์รวมเล่มครั้งแรกเมื่อ มิถุนายน พ.ศ. 2518 เรียนกว่าอายุมากกว่าผมเสียอีก และถึงจะถูกเขียนมายาวนาน แต่กลับยั่วล้อ เสียดสี การบ้านการเมืองยุค 2549 ร้องเท้าแตะ(ท็อปบูท)ปฎิวัติ ได้อย่างแสบสัน
“มาเฟียก้นซอย” เล่าถึง ซอยๆหนึ่งในตำบลที่น่ารักของเรา ซอยที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมายหลายหลากอาชีพ บ้างรู้ที่มา แต่ไม่รู้ที่ไป บ้างรู้ที่ไป แต่ไม่รู้มาจากไหน คนในซอยนี้ดูแปลก มีรอยยิ้มใต้ผนังแก้ม เรื่องราว โศกเศร้า ฮาโครม จึงเกิดขึ้นใน”ซอยๆหนึ่งในตำบลที่น่ารักของเรา” นั่นเอง
ชนวนแห่งความรุนแรงดับลงทันทีด้วยการตัดสินใจอย่างผู้มีความรับผิดชอบของสัปเหร่อ การนองเลือด การใช้อาวุธปืน หรือ การใช้ระเบิดแก๊สน้ำตา จึงไม่เกิดขึ้นในนาทีวิกฤตนั้น บานประตูสังกะสีเปิดให้ชายหนุ่มทั้งสามเดินผ่านเข้ามาในแสงสีส้มของตะเกียงน้ำมัน ด้วยท่าทีอ่อนโยนซ่อนเร้นความดุดันไว้ในอวัยวะทุกชิ้น จากรอยยิ้มบนริมฝีปากถึงขดลำไส้ผ่านรูก้น จากประกายตาถึงตีน! ชายชรา – ในความระทึกครึกโครมมองเห็นอย่างลางเลือน – แล้วค่อยชัดเจนเมื่อคนทั้งสามนั้นเดินเข้ามาถึงหน้าเตียงกระดานโลงผี
“นึกว่าใคร…”
เฟรด บุญมา, ซอนนี่ พงษ์, และ ไมเกิ้ล ล้วน นั่นเอง…
Sun 5 Aug 2007
Posted by เอเองครับ under
ดูหนัง[5] Comments
Grindhouse: Planet Terror หรือชื่อไทย โคโยตี้ แข้งปืนกล หนังแนว ฟิล์มนัวร์ (film noir) ประเภท Action / Horror / Sci-Fi / Thriller ที่ผมไม่ค่อยได้มีโอกาสได้ดูบ่อยนัก และนานๆ จะมีมาให้ดูที หนังในแบบ ฟิล์มนัวร์ ก็ไม่มีอะไรมาก หนังแนวนี้มักเป็นเรื่องของ ความรุนแรง, โหดร้าย, ความมืดดำ, ชั่วร้าย, เซ็กซ์รุนแรง, การหักหลัง, คอร์รัปชั่น, ปีศาจ, การฆ่าฟัน, ล่า, ทำลาย, โรคร้าย โทนหนังมีหลายรูปแบบ ทั้งแข็งกระด้าง บ้างถ่ายทอดเป็นหนังขาว-ดำ เพื่อให้เข้าใจว่านั่นคืออดีต ฉากเซ็กซ์ ที่เร่าร้อน หนังแผ่น(เดียว) หรือพวกแอบถ่ายหลบไปเลย จนคนทำหนังต้องแกล้งทำเป็นหนังไหม้ขาดวิ่นแบบที่ใครเคยดูหนังกลางแปลง (Openair cinema) คงเคยเห็นกัน เพื่อป้องกันการถูกcensor เลยตัดบทที่น่าสนใจไปซะงั้น ฉากความโหดร้ายรุนแรงดุดัน ขนาดชายอกสามสอกยังต้องปิดตา จึงไม่แปลกที่หนังแนวนี้จะไม่เหมาะกับเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปี อีกทั้งยังสอดแทรก มุขตลก(ที่ไม่ใช่ตลกมุขกระบือ อย่างหนังบางเรื่องที่กำลังฉายพร้อมกันอยู่นี้) และเรื่องรักๆ ได้อย่างทราบซึ้ง จนผู้กำกับหนังรักๆใคร่ๆต้องตกใจ
การคาดเดาบทของนักแสดงแทบไม่ค่อยจำเป็น บ้างนางเอกพิการ(อย่างเรื่องนี้) ผู้หญิงในหนังจะสยิวกิ้ว ทรงโต และมีเสน่ห์ทางเพศอย่างรุนแรงและร้ายกาจ พระเองตายตอนจบ(อย่างเรื่องนี้) บาทหลวงลุกจับปืนฆ่าฟันปีศาจ(อย่างเรื่องนี้) หัวหน้าโจรตายก่อนลูกสมุน ประหนึ่งว่า นี่ล่ะความจริงไอ้น้องเอ๋ย ไม่ใช่ว่า ข้ามาคนเดียว ตี รัน(วิ่ง) ฟัน แทง ทะแยงเตะ จรเข้ฟาดหาง จากนาทีแรกจนท้ายเรื่อง เอวัง..
เรื่องย่อ :
Planet Terror จะเล่าเรื่องของนายอำเภอในเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่งที่ต้องต่อกรกับเชื้อโรคร้ายชื่อ Sickos ที่กำลังทำให้ชาวบ้านกลายร่างเป็นซอมบี้ และไม่มีทีท่าว่าการระบาดจะยุติลงง่ายๆ ขณะที่เหตุการณ์กำลังเลวร้ายลงเรื่อยๆ จู่ๆ เชอร์รี่ (โรส แม็คโกแวน) สาวพิการขาปืนกล และแฟนหนุ่ม(Freddy Rodriguez)ที่คลั่งกังฟูแถมปืนโหด ก็เดินทางมาถึงเมืองเพื่อพิฆาตเหล่าซอมบี้โดยเฉพาะ…บ้าได้ใจดีแท้ !!

ควบแมงกะไซต์หนีผีดิบ

มันน่าดูจริงๆ หนังเรื่องนี้

นางเอกขาขาดยังเซ็กซี่ขนาดนี้

ตอนดูยังคิดอยู่ว่าไอ้สองคนเนี่ยใครเป็นพระเอก แต่ตายทั้งคู่
ที่มา :
official site
http://www.planetterror.nl/
IMDb
« Previous Page
คอมเม้นท์ล่าสุด