อย่าลืมฉัน

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา จากเด็กจนโต ชีวิตพานพบผู้คน คบหา สัมพันธ์ รักใคร่ ก็มีมากมาย ในวงจรของชีวิตในช่วงต่างกัน ประถม มัธยม อุดมศึกษา มหาวิทยาลัย ทำงาน วันผ่าน ชีวิตเปลี่ยน ผู้คน เพื่อนฝูง ผ่านมา ผ่านไป เพื่อนในวัยแรกที่รู้จักกันอย่างประถม แทบจำกันไม่ได้แล้ว แล้วยิ่งนับๆไป ในหลายๆวงจรชีวิตของตัวเองที่ผ่านมา เพื่อนที่เคยสนุกด้วยกัน เที่ยวด้วยกัน คนเคยรัก เคยชอบกัน กลับเลือนหายไป คนแล้วคนเล่า หลายครั้งที่หวังว่าวันเวลาจะนำพาเรามาเจอกันอีก ก็ได้แต่หวัง

ซ้ำร้ายไปกว่านั้น วันนี้เอง มันชั่งเหงาเหลือเกิน คนที่รู้จักปัจจุบันนี้ที่เคยเป็นเพื่อนดูหนัง เป็นเพื่อนเดินเล่นดูหนังสือ กินข้าว แม้แต่คุยโทรศัพท์ เอสเอ็มเอส ก็เริ่มหายหมดล่ะ (น้อยใจว่ะ)

ได้แต่หวังว่า ชีวิตนี้มันสั้นนัก อย่าลืมฉันนะ เพราะฉันยังจดจำและคิดถึงพวกนาย(นางสาว, นาง (ด้วยก็ได้))ทุกคนเลย

ปล. ดูพี่โจ้เต้นแล้วก็ฮาดีว่ะ 5555+ (ทำไมต้องมี + ข้างหลัง 5555 ด้วยว่ะนั่น)