ผมไปค้นเจอ ข้อความเก่าๆเข้า มันแอบหลบอยู่ใน server osiris ของผม นับอายุของไฟล์นี้ก็ประมาณ 8 ปีกว่าๆได้ตลกที่ชือไฟล์มันคือ virus4live.txt ถ้าเป็นตอนนั้นก็คงเศร้าดี แต่ตอนนี้อ่านแล้วก็ ฮาๆๆ เหมือนกัน และก็คงไม่ได้คิดจะฟื้นฝอยหาตะเข็บอะไรกันอีก เนื้อหา(ไม่มี)สาระ ตามด้านล่างเลย และเอามาไว้ใน Categories ความเรียงตามอารมณ์ล่ะกัน :smile:

16 มกราคม 2543
ถึงเจ้าของของเล่น

ไม่มีอะไรบอกได้ว่าเป็นความสุข ถ้าสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่ทำแล้วไม่สบายใจ อาจจะเป็นแค่ความต้องการแค่ชั่ววูบแค่นั้น ไม่ว่าสิ่งใดๆ ในโลกย่อมมีสิ่งที่เรียกว่า Bug กันทั้งนั้น Bug คือความผิดพลาดที่Programmer ไม่อยากให้เกิดขึ้นกับProgram ของเขา สิ่งมีชีวิตทุกตัวตนก็คงไม่อยากให้ข้อผิดพลาดเกิดขึ้นกับชีวิตของเขาเอง แต่เมื่อมันเกิดขึ้นความเสียหายก็เกิดขึ้นตามมาProgram ทำงานผิดพลาด เกิดความเสียหาย มันก็เหมือนกับเราที่ต้องเสียใจ เสียน้ำตา และบางที่อาจจะเสียทั้งชีวิตเลยก็เป็นได้ แต่ยังมีทางออกอีกหลายทางที่จะพอแก้ไขได้ ค้นหาสิ่งที่ผิดพลาดแล้วลงมือ แก้ไขมัน อยากที่ Windows95 ออก Service pack1 เพื่อแก้ไข ตัวของมันให้ดีขึ้น AMD ออก Patch เพื่อแก้ไข CPU ของตัวเองที่ไม่สามารถทำงานร่วมกับ Hardware บางตัว ก็พอทุเลาบรรเทากันไป แต่กับชีวิตของเราความผิดพลาดใครเล่า จะเป็นคนมาแก้ไข ให้นอกจากตัวเราเองไม่มีใครที่จะแก้ไขได้ดีเท่าตัวของเราเอง เรื่องอย่างนี้ต่อให้จ้าง Bill Gate มาแก้ไข คงได้เห็น Service pack108 เป็นแน่ เพราะฉะนั้นเราเป็นคนสร้าง เราเป็นคนทำให้มันเกิด ทุกอย่างตกอยู่ที่เรา Bill Gate ไม่รู้ อย่าไปพึ่งมัน ให้มันมีเวลาไปดูแล Windows98 มันให้ดีกว่านี้จะดีกว่า มาที่ปัญหาของเรา คืออะไร
คงไม่ใช่ เพราะที่บ้านเราใช้ 486 DX4-100 บ้านมันใช้ Pentium III 800 หรอกเธอถึงทิ้งเราไปหามัน นักวิเคราะห์นักวิชาการทั้งหลายคงจะบอกว่า ปัญหาย้อมแก้ได้ที่ต้นเหตุของปัญหา ถ้าเป็นอย่างนั้นกูอยากรู้จริงๆว่าจะให้กูทำยังไงว่ะ ถึงจะทำให้วันแรกของเราไม่เกิดขึ้น ให้กูขี่ Time Machine กลับไปงานวันเกิดหรือไงกัน ผมยอมรับแล้วว่ามันเกิดขึ้นจริงในชีวิตผม มันเป็น Virus ร้ายแรง (Win95.Cih ยังเรียกพ่อ) ที่คอยเกาะกินน้ำย่อยแห่งความคิดถึงเธอ ยิ่งคิดถึงเธอมากเท่าไร Virus ตัวนี้ก็จะยิ่งทำงานตามหน้าที่ของมัน ตามแต่ใจเธอจะสั่งมันให้ทำตาม Virus ตัวนี้มันเกิดจากตัวเธอเองโดยตรง และนั้นแหละ อย่าคิดไปพึ่งพา McaFee เพราะไม่ว่าจะ Version ไหนๆ Update วันนี้ หรือพรุ่งนี้ ก็หมดสิทธ์ ที่จะทำลาย Virus ร้ายแรงอย่างเธอ

ไม่มีสิ่งใดๆในโลกนี้ยั่งยืน เธอก็คงจะไม่ได้อยู่ในความทรงจำของฉันตลอดไปหรอก มันเป็นความจริง และอาจจะดีที่เธอทำให้ฉันได้มีโอกาสได้รู้จักกับคนที่ดีๆ แต่วันนี้ฉันยังไม่ลืมเธอหมดใจ เพราะฉันไม่ได้ Install Clean Sweep ไว้ในใจ ถึงเวลาจะล้างเธอออกจากใจมันจึงไม่หมด แต่ก็ดีนะ ที่ Register ของฉันยังดีอยู่ ไม่เหมือน Win95 เมื่อลบทุกอย่างของเธอหมดไปคงไม่เหลืออะไรไว้ให้รก Recycle Bin ของฉัน เพราะมันจะโดน Emptyเมื่อฉันพร้อม “ขอบใจความห่วงใยที่มีให้ ขอบใจความคิดถึงที่ส่งมา อยากบอกเธอว่าคิดถึงเธอมากนะจ๊ะ” ทีแรกก็นึกว่าเธอเพจมา (เพราะมันลงชื่อเธอ) แต่ตอนนี้เข้าใจแล้วไม่ใช่เธอ และไม่ใช่ใครแกล้ง แต่น่าจะเป็น Massage Error เพราะเกิดจาก Traffic ตอนนั้นคงมากเกินไป และอยากขอโทษเธอที่ฉันคิดไปเอง แต่วันนั้นฉันได้ยินจากหูตัวเองว่า เธอไม่มีใคร และตัวฉันคิดยังไง เราคุยกันขณะที่เราทั้งสองมีสติที่ดีทั้งสองคน อยากจะโทษเธอเหลือเกินที่พูดมันออกมา เธอพูดอย่างนี้จะให้ฉันคิดอย่างไง แต่ตอนนี้ฉันก็ได้เข้าใจอีกที่หลังจากที่คิดอยู่นาน รู้แล้วนะว่าต้นเห็นความผิดพลาดอยู่ที่ใคร คงจำได้นะว่าวันนั้นเราคุยกันด้วยมือถือ ทักษิณ ไม่น่าที่จะเอาระบบโทรศัพท์ GSM 900Mz เข้ามาใช้งานเลย หากยังมีการข้าม Cannel ของSignalอยู่ และนี่คงเป็นขอโทษที่สองของฉันที่อยากจะบอกเธอ มันผิดอยู่มากเหมือนกันที่ฉันเอาแต่ใจ และอาจรวมถึงไม่มีเหตุผล ฉันขอโทษที่เธอพูดมันไม่ได้ถูกเสมอไปสำหรับฉัน ดีแล้วที่เราเลิกที่จะคบกันต่อไป เพราะเธอคงจะเจอคนที่เขาเชื่อเธอไปซะทุกอย่าง
ต่อไปนี้ฉันคงไม่บอกว่า ขอให้เธอไปดีมีความสุขต่างๆนานา แต่จะขอรวมไว้ว่ามันเป็นทางของเธอเป็นชีวิตของเธอดูแลไม่ดีก็ตัวของเธอเจอ กันมันก็แค่คนๆหนึ่งที่อยู่ในโลกเดียวกันไม่ใช่ที่เคยรู้จักกัน เพราะฉันรู้จักแต่คนที่เคารพความรัก ไม่ใช่เหยียบย่ำความรักด้วยการหลอกลวง รักของเธอคือความเห็นแก่ตัวและแก้เหงาพูดอย่างนี้คงไม่ผิดมากนัก (จริงๆอยากใช้คำว่า ตอแหลนะ แต่มันคงจะแรงไปเธอคงรับไม่ได้ แม้ว่าจะเหมาะสมดีก็ตาม)
เออ มีบางอย่างที่อยากจะคืนเธอด้วยแต่ไม่รู้จะคืนอย่างไร ครั้นจะเก็บไว้ก็รก Memory Page เปล่า
1. วันนี้ไปดูบอลกับน้องๆมาถ้าฝนไม่ตกคงสนุกกว่านี้ เพราะตอนนี้ก็เพิ่งมาถึงหอพักเดียวก็คงขึ้นเวรดึกต่อขอบใจนะที่เพจมาทักทาย กัน/พิม 9:20 PM 26/10/42
2. ขอบใจความห่วงใยที่มีให้ ขอบใจความคิดถึงที่ส่งมาอยากบอกเธอว่าคิดถึงเธอมากนะจ๊ะ/พิม 9:52 PM 28/10/42
3. ตอนนี้อยู่กับน้องสาวกำลังจะไปทานข้าว ขอบใจนะที่เป็นห่วงแต่ขออยู่คนเดียวสักพักนะ เผื่อว่าอะไรจะดีขึ้น/พิม 7:05 PM 1/11/42
4. ตอนนี้อยู่ที่ออฟฟิศหรือที่อพาร์ทเม้นท์คืนนี้จะโทรไปคุยด้วย ช่วยเพจบอกหมายเลยโทรฯด้วยนะ/พิม 6:49 PM 6/11/42
5. ตอนนี้เพิ่งมาถึงหอพักทั้งเหนื่อยและก็เหมือนจะไม่สบายด้วยคงต้องพักผ่อนเอา แรงไว้ขึ้นเวรดึก ขอบใจมากนะสำหรับความห่วงใยที่มีมาให้ตลอด/พิม 8:58 PM 7/11/42
6. ไม่ทราบว่าเอว่างไปเอารูปมาให้หรือยัง ถ้าไม่สะดวกที่จะเอาให้พิม ให้พิมไปเอาเองก็ได้แต่ช่วยโทรบอกหน่อยว่าวันไหนเมื่อไหร่ ส่วนเพจไม่ได้อยู่กับพิมแล้วนะ ยังไงต้องรบกวนเธออีกครั้ง/พิม 7:28 PM 11/11/42
7. 053-ที่ผ่านมาอภัยให้เราด้วยนะจากนี้ต่อไปดูแลตัวเองด้วยนะรักษาสุขภาพด้วย /เธอ 7:40 AM 8/12/42

มัน ก็เป็นความรู้สึกบางอย่างที่เข้ามา แล้วก็ผ่านไป แต่ไม่มีอะไรที่ดีๆ หลงเหลือไว้เลย ถ้าจะบอกว่ามันเป็นประสพการณ์ก็คงไม่ผิด แต่ว่ามันเป็นประสพการณ์ที่แพงเอาการ เพราะยังไม่มีใครรู้ว่าความรู้สึกไม่ว่าก่อนเงินบาทลอยตัวหรือหลังเงินบาท ลอยตัวมันราคาเท่าไร และคงไม่มีใครที่มีประสพการณ์ประเมินมันได้ และต้องการมัน นอกจากเธอ แต่คงไม่นานเธอจะต้องมาเรียกร้องมันว่าไม่ยุติธรรม ไม่น่าจะเกิดขึ้นกับตัวของเธอ เพราะมันเกิดขึ้นกับแทบทุกคนที่ต้องการมัน และตราบใดที่คนๆนั้นเธอไม่ได้ปั้นเขาขึ้นมา เขาก็ไม่มีวันจะเป็นของเธอทั้งตัวและหัวใจไม่มีใครดีที่สุดสำหรับเธอ และเธอก็ไม่ได้ดีที่สุดสำหรับใคร แต่แค่เราเข้าใจกันในสิ่งที่เป็นก็พอแล้ว แต่ไม่ได้บอกว่าไม่มีเลยนะ เพราะคนนั้นคงดีที่สุดของเธอ ฉันก็คงเป็นแค่ตุ๊กตา ไม่มีความหมายอะไร
อยากบอกว่าเสียใจกับความผิดพลาดครั้งนี้ แต่ไม่มีประโยชน์อะไร ในเมื่อคนหนึ่งตายไปแล้วอีกคนมีชีวิต ต่อให้กลับมามันก็คงไม่เหมือนเดิม และฉันไม่ต้องการให้มันกลับมาถ้าคราวนี้จะมาเพื่อทำร้ายกันอีก ก็คงบอกลากันเลยดีกว่า ถึงไม่มีเธอตอนนี้ก็ไม่ได้เจ็บปวดเท่าไร ยืดเยื้อเท่าไรก็ยิ่งทรมานและเธอก็ยิ่งรำคาญ ก็ขอบใจนะที่ทำให้ฉันได้รู้จักโลกได้กว้างมากกว่าที่เป็นและฉันก็ได้คิดอีก ทีว่ามันยังแคบอยู่และฉันต้องศึกษามันต่อไปและคิดว่าเธอด้วยก็เช่นกันเพราะ โลกของเธอก็ไม่ได้กว้างกว่าฉันเท่าไร ลาก่อนนะสิ่งที่ฉันเคยทำให้เธอและสิ่งที่เธอทำให้ฉัน อย่างน้อยสิ่งที่เธอทำให้ฉันมันจะไม่อยู่กับฉันอีกต่อไปจะขอคืนให้เธอ ทุกอย่างที่ทำได้และไม่ได้ พอจะบอกได้ว่าเธอชอบอะไรคำตอบคือฉันไม่มีอะไร แต่ไม่ใช่ตอนนี้ แต่เธอทนดูไม่ได้ก็ไม่ต้องดู และเธอก็คงไม่อยากดูอีกแล้ว ของเล่นชั่วคราวของเธอคนนี้จะทำให้เธอเข้าใจเองว่าทุกคนมีหัวใจแม้กระทั่ง เธอเองก็มีหัวใจ แต่ของเล่นของเธอเป็นซาตานไปแล้ว ซาตานที่เห็นความรักเป็นของเล่น และไม่ได้บูชาความรักอีกต่อไป จะไม่รักใครถ้าเขาไม่รัก อานิสงค์ใดที่เธอทำให้ฉันเป็นคนเลวขอให้เธอรับไปครึ่งหนึ่ง คนที่เคยโดน Virus ทำร้ายหัวใจ ต่อไปนี้ขอศึกษาวิธีเขียน Virus ไว้ใช้งานเองบ้าง แต่ไม่ได้เอาไว้ทำอะไรมากมายจะเอาไว้โต้ตอบ Virus หลายใจอย่างเธอ แต่ก็คงไม่ทำให้เธอเจ็บหรอกเพราะฉันทำเพื่อตัวฉันเอง แต่อยากจะบอกเธอวันใดที่เธอโดน Virus สายพันธ์คลายๆกับที่เธอปล่อยออกมาแล้วเธอจะรู้สึก ขอให้มีความสุข(อย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน)

ลาก่อนเธอ
ของเล่น