ถนนเส้นนี้ กลับบ้าน

“เธอรู้จักโอเมก้า-ทรีหรือเปล่า” หมอชัญถามผม ขณะที่ผมกำลังคิดว่าวันนี้หมอมาไม้ไหนนะ กว่าปีที่ผ่านมา ไม่ยักกะพูดถึงโอเมก้า-ทรี ไอ้เราก็งูๆปลาๆ ประมาณว่ามันช่วยให้เด็กๆฉลาดๆอะไรประมาณนี้ หลังจากอ่านจุดประสงค์ของการถามจากสายตาหมอชัญสามวินาที เลยตอบหมอไปเบาๆว่า “พอรู้ครับหมอ” แล้วทิ้งช่วงสบสายตาหมอ อยากรู้ว่าหมอจะพูดอะไรต่อ จนทำให้ตัวเองต้องย้อนคิดถึงเรื่องราวความขี้หลงขี้ลืม และ เซ่อซ่าของตัวเองทั้งวันที่ผ่านมา

เมื่อคืนนี้หลับเร็ว(อ่านดีๆ)เพราะอยากพักผ่อนมากๆ เพราะวันนี้ต้องออกเดินทางไปหลายที่ ทำให้เช้าวันนี้สดชื่นเป็นพิเศษ อากาศเย็นลงกว่าเมื่อวาน เสียงนกกระจิบนอกระเบียงส่งเสียงเป็นระยะ ยิ่งทำให้บรรยากาศเช้านี้สดใส วันนี้ต้องเดินทางไปทำธุระในเมือง(ความหมายคือฝั่งพระนคร)หลายที่ อาบน้ำแต่งตัว จัดเอกสาร จัดยาเข้าซอง เรียบร้อย ขับรถออกมากินข้าวที่ร้านอาหารใต้ ร้านประจำที่ปั๊มหน้าปากซอย อิ่มแปร่ ขับต่อไปที่ เซ็นทรัลพระราม2 วันนี้เช้ามากที่จอดรถในชั้นใต้ดินยังไม่เปิด ขับขึ้นไปจอดชั้นสองของที่จอดรถแทน เดินออกมาป้ายรถเมล์เพื่อต่อรถไปอนุสาวรีย์ รถตู้ไปอนุสาวรีย์มาพอดี รถติดนิดหน่อย ใช้เวลาเกือบๆชั่วโมงแล้วจึงถึง ต่อแท๊กซี่ไปหาลูกค้าแถวแยกกรุงเทพกรีฑา ต้องรีบด้วยเพราะต้องไปทำธุระที่ธนาคารแถวเช็นทรัลลาดพร้าวต่อ จิบกาแฟหมดแก้วแล้วออกมาต่อ แท๊กซี่ไปธนาคาร ถึงธนาคารบ่ายๆ ทำธุระเสร็จพอดีลูกค้าที่เพิ่งไปเจอมาก่อนนี้โทรมาถามว่า “ลืมอะแดปเตอร์ของโน๊ตบุคหรือเปล่า” ผมแหวกดูกระเป๋านิดนึงจึงบอกกลับไปว่า “แน่นอน” แต่ยังติดธุระหลายที่เลยวางแผนว่าจะให้แมสเซนเจอร์ที่บริษัทเอวัน บริษัทต่อไปที่กำลังจะไปทำธุระ ไปรับแทน แล้วเอาไปให้ผมต่อที่พันทิพย์ ทำธุระที่เอวัน เข้าไปคุยกับพี่อุ๊นานอยู่เหมือนกัน เกือบๆบ่ายสาม นั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างไปสถานีรถไฟฟ้าหมอชิต ลงราชเทวี เดินต่อเข้าพันทิพย์ เหนื่อยเอาการ ทำธุระต่อ สักพักแมสเซนเจอร์ก็โทรมาบอกว่ามาถึงแล้ว ลงไปเอาของเสียหายไปสองร้อย เฮ้อ ขี้ลืมเป็นเหตุ เสร็จแล้วต้องรีบกลับไปเซ็นทรัลพระราม2 เพื่อเอารถแล้วไปโรงพยาบาล เพราะหมอนัดตรวจ ข้ามสะพานลอยหน้าพันทิพย์มารอรถสาย 140 อันนี้ฮามาก ขึ้นไปแล้วจ่ายค่ารถคนเยอะมาก ต้องยืน จ่ายค่ารถเอาแบงค์ 20 บาทให้ บอกว่าลงเซ็นทรัล เขาทอนมา4บาท ผมเองไม่ค่อยได้นั่งรถเมล์แต่คุ้นๆว่า มันแพงกว่านั้น แต่ก็ทำเนียน ฮ่าๆๆๆๆ กระเป๋ารถน่าจะจำผิด อิอิ ทำเนียนต่อไป ไม่ได้สนใจอ่ะไร หลับนิดๆ(ท่ายืนด้วย) พอตอนรถลงทางด่วนนี่สิ เฮ้ยๆไม่คุ้นเลยวุ้ย มันไม่ใช่แถว กม.9 ที่เคยลงนี่หว่า แน่แล้วๆ ลงป้ายแรกเลย สุขุมวิท101 เจ็บใจฉิบเป๋ง รถเมล์ที่ขึ้นดันไม่ใช่สาย 140 แต่สีเหมือนกันเด๊ะเลย และที่บอกว่าลงเซ็นทรัล กระเป๋าก็คงหมายถึงเซ็นทรับบางนา ซวยซ้ำซวยซ้อนนี้ก็เกือบห้าโมงเย็นล่ะ เลยเวลาหมอนัดเลย จำเป็นต้องจับแท๊กซี่กลับไปเซ็นทรัลพระรามสองอีกที หมดไปอีก 200 เฮ้อ ถึงเซ็นทรัลรีบไปเอารถ บึ่งไปโรงบาลไม่ทันเลย

(more…)

เป็นไงล่ะ “งานเข้าเลย” เสียดายที่เป็นงานที่ไม่ได้ตังค์ แต่เป็นงานที่เสียตังค์ แต่ก็อย่างว่าล่ะว่ะ “The Show Must Go On” และ “โลกย่อมเป็นไปตามกรรม” แม้จะเป็นโลกบนหมอกไซเบอร์สเปซก็ตามที

วันเสาร์ที่ผ่านมา server ผมอาการไม่ค่อยดี(มาสักระยะแล้ว) ปกติจะให้พนักงานของทาง pacific คอยรีบูทเครื่องให้ แต่เมื่อเช้าๆวันเสาร์เกิดอาการ บูทไม่ขึ้น เป็นห่วงข้อมูลมากๆ ไม่รู้ว่าจะเอาคืนได้หรือเปล่าถ้าเกิดอะไรกับ harddisk หลังจากเอาเครื่องใหม่ไปเปลี่ยน แล้วเอาเครื่องเดิมกลับมา harddisk ยังปกติดีแต่ บูทไม่ได้ เลยเอามา mount บน ลีนุกซ์เครื่องอื่นแล้วดึงเอาข้อมูลทั้งที่เป็นไฟล์ และ เดต้าเบส mysql เนื่องจากไม่สามารถนั่งทำงานที่ pacific ได้นาน เลยกลับมาทำที่บ้าน เรื่องที่แย่ต่อมาคือการ backup ข้อมูลกลับต้องโอนไฟล์ผ่าน adsl ขาอัพลิ้งค์ซึ่งมีแค่ 512 Kbps เป็นอีกส่วนหนึ่งของเวลา 3 วัน จูนทุกอย่างด้วยมือ ตอนนี้เองก็ยังไม่ 100% ดีแต่ก็ถือว่าดีได้มีโอกาสเปลี่ยนเครื่องใหม่ด้วย แรงเลยล่ะ

ยังไงก็ขออภัยในความไม่สะดวก ทั้งลูกค้าของผม และผู้ใช้งานเว็บทั่วไป ซึ่งต่อไปนี้บริการของผมคงจะดีขึ้นกว่าเดิม เนื่องจากผ่านเหตุการอันโหดร้ายที่สุดของการทำ hosting มาแล้ว และอีกอยางตอนนี้ได้เครื่องระบบใหม่อย่างแรงด้วย คงทำให้บริการดีขึ้น จึงอยากมอบดอกไม้เป็นการขออภัย เหอๆ

พูดอย่างนี้ได้ก็เพราะว่ายังไม่มีล่ะนะ(จริงๆถ้ามีแล้วก็ยังพูดได้) ผมดูคลิปวีดีโอนี้บ่อยครั้ง ดูไปก็ยิ้มไป เป็นคลิปที่ให้ความสุขเล็กๆในเวลาลำบากๆของผมได้ดีทีเดียว คริสติน(Christine) เป็นชื่อของเธอ ผู้หญิงสวยรั่วๆ(เพื่อนผมตั้งให้) หน้าตากวนๆ คนนี้ทำให้ผมอบอุ่นและมีความสุขมากขึ้นกว่าที่มีแม้จะไม่ได้รู้จักกัน อย่างว่าล่ะ มันเป็นความสุขทาง TCP/IP เวลาเหงาๆ ชอบเปิดดูคลิปรั่วๆของคริสติน ก็พอให้ได้ยิ้มในคืนเหงาได้บ้าง มีหลายๆคลิปที่ชอบแต่เอาอันนี้มาให้ดู

ดูคริสตินจะโด่งดังใน youtube มากมายเลยทีเดียว ดูจากยอดคนเข้าชมคลิปแต่ล่ะคลิปของเธอและจำนวน Subscribers กว่าสองแสนคน อาจเป็นได้ว่าโลกนี้กำลังต้องการผู้หญิงสวยรั่วๆแบบนี้ ผมว่าเธอทั้งเก่ง สวย(สยองหน่อยๆ) หูกางด้วย(อันนี้สเปกเลยเหอๆ) เวลาอยู่ใกล้น่าจะมีความสุข(คิดว่านะ) ถึงแม้จะมีคนชอบถามถึงอายุเธอ(คงประมาณว่าอายุเท่าไรแล้วคริสตินยังเล่นเป็นเด็กอยู่ได้) แต่สิ่งเหล่านี้ก็คงเป็นเสน่ห์ของเธอ

http://www.happyslip.com/ คือเว็บไซต์ของเธอ เว็บนี้เป็นเว็บของเธอเอง มีอะไรหลายอย่างให้น่าติดตามจะเป็นรูปหรือคลิปวีดีโอ มีการออนไลน์ผ่านเว็บแคมเพื่อคุยกันเพื่อนๆแฟนนานุแฟนของเธอ(มีการกำหนดเวลาตายตัวเลยนะ) และที่สำคัญยังคงความรั่วๆไว้ทุกๆที่ที่มีเธออยู่

ปล. ยิ่งในช่วงเวลาบ้านเมืองยี่เกๆแบบนี้ หาแฟนสวยๆรั่วๆแบบนี้ไว้คลายเครียดสักคนก็คงดีไม่หยอก

แม้ช่วงนี้จะไม่ร้อนด้วยอากาศเท่าไร อาจจะหนาวหน่อยๆเพราะปลายฝนต้นหนาวแล้ว แต่ก็แทบละลายด้วยองศาของอุณหภูมิการเมือง “แย่ฉิบหาย” 7 ตุลาคม 2551 ขอให้เป็นความรุนแรงครั้งสุดท้ายด้วยเถิด ขอให้อย่าต้องมีความสุญเสียมากไปกว่านี้อีกเลย และขอไว้อาลัย ผู้ที่บาดเจ็บ และจากไป ด้วยหัวใจ

วันนี้มีพัสดุส่งมาถึงผม นึกไม่ออกว่าใครส่งมา ถ้าเป็นที่บ้าน ปกติก็จะโทรมาบอกก่อน ดูจากที่อยู่ปลายทางพร้อมเอาหูเงี่ยฟังใกล้ๆจนแน่ใจว่าข้างในไม่มี”นาฬิกาไขลาน” จึงลากสายตามาพิจารณาต้นทางที่ส่งมา เห็นว่าเป็นจากนครสวรรค์ จึงพอเดาได้ว่าเป็ํน เพื่อนคนหนึ่ง ที่รู้จักกันผ่านทาง TCP/IP และมีพฤติกรรมทางการเมืองคล้ายๆกัน ก่อนหน้านี้สองสามวัน ผมไม่ค่อยได้อยู่หน้า MSN เห็นเพื่อนคนนี้ ติดต่อผมผ่าน MSN สองสามครั้ง อันด้วยการเมืองเดือดๆตอนนี้ ผมไม่แน่ใจว่าเขาพยายามติดต่อผมเพื่อจะบอกผมว่าจะเข้ามากรุงเทพหรือเปล่า แต่เมื่อได้รับพัสดุ(ที่ข้างในเป็นโมจิมิใช่นาฬิกาไขลาน)ก็เลยคิดไปถึงก่อนหน้านี้ว่าเขาเคยบอกว่าจะส่งขนมมาให้ทาน

ยังไงก็ขอบคุณมากเลยครับ ได้รับแล้วเรียบร้อย แต่เยอะมากเลย ผมลืมบอกไปผมอยู่คนเดียว เล่นส่งมาเยอะเลย กินแแทนข้าวนี่ก็น่าจะอยู่ได้หลายวันตั้ง 10 กล่องแนะ

(more…)

ตั้งใจตั้งเวลา(ใน wordpress)ให้ entry นี้มันโผล่มาเองในวันคล้ายวันเกิดของตัวเอง อย่างว่าแต่ล่ะปีในวันนี้มันก็ผ่านไปได้ด้วยตัวของมันเอง ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงแปลกประหลาด ถือคติ “ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน” และก็รวมถึง แฮปปี้เบิร์ดเดย์ ให้ตัวเองด้วย – -”
ปีนี้มีเพลงมาฝากตัวเองด้วย (เป็นไงล่ะ) ชื่อเพลง Wake Me Up When September Ends

หวังว่าตัวเองจะลืม เรื่อง entry นี้ไป แล้วพอถึงวันที่ entry นี้มันโผล่ขึ้นบล็อกจริงๆจะได้เซอร์ไพรส์นะ(ตัวเอง)

(more…)