ถนนเส้นนี้ กลับบ้าน

X100P โทรออกไม่ได้

เอเองครับ — Thu, 11 Mar 2010 05:44:09 +0000

ไม่ได้หยิบ x100p ขึ้นมาลองเล่นนานมากแล้ว พอดีช่วงนี้มีงานเล็กๆน้อย เลยเอามาติดตั้งอีกครั้งบน elastix 1.6 จากการติดตั้งสามารถโทรเข้าได้ปกติ แต่ไม่สามารถโทรออกได้ โดยมี error ขึ้นที่ cli ดังต่อไปนี้

1	dahdi : Cannot start until a tone zone is loaded.

และที่หูโทรศัพท์จะได้ยินเสียงว่า all-circuits-busy-now pls-try-call-later
จากปัญหาข้างต้นผมแก้ปัญหาที่ไฟล์ /etc/dahdi/system.conf โดยคอมเม้นท์บรรทัด echocanceller=oslec,1 ออกตามด้านล่าง

# Autogenerated by /usr/sbin/dahdi_genconf on Wed Mar  3 16:28:54 2010
# If you edit this file and execute /usr/sbin/dahdi_genconf again,
# your manual changes will be LOST.
# Dahdi Configuration File
#
# This file is parsed by the Dahdi Configurator, dahdi_cfg
#
# Span 1: WCFXO/0 "Wildcard X100P Board 1" (MASTER)
fxsks=1
#echocanceller=oslec,1
 
# Global data
 
loadzone        = us
defaultzone     = us

จากนั้น reboot ระบบก็สามารถลองโทรออกได้แล้วครับ

การรวมไฟล์ PDF บน Ubuntu

เอเองครับ — Mon, 21 Dec 2009 11:45:31 +0000

สั้นๆนะ แบบจดกันลืม ทำได้โดยใช้คำสั่ง pdftk ถ้าไม่มีก็ apt-get มาอย่าให้เสีย
การใช้คำลั่งก็ตามนี้
#pdftk filepdf1.pdf filepdf2.pdf cat output output.pdf
ข้างบนนี้รวมไฟล์ pdf สองไฟล์ (filepdf1.pdf กับ filepdf2.pdf) ให้ออกมาเป็น output.pdf เพียงไฟล์เดียว

และก็มี PDF Reader ชื่อ FoxitReader น่าใช้เหมือนกัน

ตกแต่งรูปภาพง่ายๆผ่านเว็บ

เอเองครับ — Tue, 17 Nov 2009 13:58:36 +0000

ช่วงนี้ได้หวนเข้ามาทำเว็บไซต์เองอีกบางเว็บ มีความจำเป็นที่ต้องจัดการกับรูปภาพจำนวนหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็น ย่อขนาดรูป ลดความจุของรูป แม้ประทั้ง ทำขอบ

ผมเองไม่ได้มีความถนัดอะไรนักหนากับการตกแต่งรูป เพราะฉนั้นการใช้ Gimp หรือ Photoshop จึงเป็นเรื่องที่ต้องเอาไว้คิดตอนท้ายๆที่ไม่มีตัวช่วยแล้ว

ที่กล่าวมาทั้งหมดนี่ไม่มีอะไรเพราะผมไปเจอเว็บนี้มา http://webresizer.com/ เป็นเว็บที่ช่วยงานพวกนี้ได้ระดับหนึ่ง เอามาบันทึกไว้ คราวหน้าคราวหลังจะได้เข้าไปใช้บริการอีก

จะว่าไปก็เป็นข้อดีอีกข้อนึงที่ไม่ต้องเปลืองทรัพยากรเครื่องมาก เพราะไม่ต้องเปิดโปรแกรมพวก Gimp หรือ Photoshop แค่อัพโหลดไฟล์ภาพขึ้นไปก็แก้ไขรูปภาพได้แล้ว ทำเสร็จแล้วค่อยดาวน์โหลดกลับลงมาใช้ ง่ายดีๆ

วันที่ถูก Hack

เอเองครับ — Thu, 05 Nov 2009 16:27:32 +0000

นานแสนนาน แสนคิดถึง ไม่ได้เขียนอะไรมานานมากๆ งานมันยุ่ง ต้องทำงาน การมีบริษัทเป็นของตัวเองนี่ยากจริงๆ แต่จะทำยังไงให้บริษัทมีกำไรอยู่ได้มันยากเสียกว่า
อันเนื่องมาจากมี server บางตัวถูกพวกhackไป เจ็บใจว่ะ พอตั้งใข่ได้ใหม่ จะไม่ยอมให้มันทำร้าย(server) กูอีกแล้ว

หลังจากถูกhack ก็เลยหาวิธีป้องกันมาได้ มันชื่อว่า DenyHosts เอาไว้จะมาเขียนอีกที
ตอนนี้ขอเอา IP พวกมันมาประจานซะหน่อย ฮ่าๆ

# DenyHosts: Mon Oct 26 20:50:11 2009 | ALL: 218.145.128.230 ALL: 218.145.128.230 # DenyHosts: Mon Oct 26 20:50:11 2009 | ALL: 221.195.4.92 ALL: 221.195.4.92 # DenyHosts: Mon Oct 26 20:50:11 2009 | ALL: 61.150.91.36 ALL: 61.150.91.36 # DenyHosts: Mon Oct 26 20:50:11 2009 | ALL: 124.254.14.153 ALL: 124.254.14.153 # DenyHosts: Mon Oct 26 20:50:11 2009 | ALL: 85.18.240.79 ALL: 85.18.240.79 # DenyHosts: Mon Oct 26 20:50:11 2009 | ALL: 200.35.146.176 ALL: 200.35.146.176 # DenyHosts: Mon Oct 26 20:50:11 2009 | ALL: 220.228.145.187 ALL: 220.228.145.187 # DenyHosts: Mon Oct 26 20:50:11 2009 | ALL: 110.172.24.28 ALL: 110.172.24.28 # DenyHosts: Mon Oct 26 23:16:53 2009 | ALL: 211.45.116.13 ALL: 211.45.116.13 # DenyHosts: Tue Oct 27 01:40:02 2009 | ALL: 69.28.51.114 ALL: 69.28.51.114 # DenyHosts: Tue Oct 27 04:19:12 2009 | ALL: 121.14.38.200 ALL: 121.14.38.200 # DenyHosts: Tue Oct 27 05:19:16 2009 | ALL: 202.129.207.28 ALL: 202.129.207.28 # DenyHosts: Tue Oct 27 08:30:59 2009 | ALL: 61.111.245.65 ALL: 61.111.245.65 # DenyHosts: Tue Oct 27 12:57:46 2009 | ALL: 218.106.247.235 ALL: 218.106.247.235 # DenyHosts: Tue Oct 27 20:11:40 2009 | ALL: 113.108.179.6 ALL: 113.108.179.6 # DenyHosts: Wed Oct 28 14:43:21 2009 | ALL: 220.181.21.250 ALL: 220.181.21.250 # DenyHosts: Wed Oct 28 17:44:33 2009 | ALL: 122.160.240.133 ALL: 122.160.240.133 # DenyHosts: Wed Oct 28 18:40:07 2009 | ALL: 220.227.147.130 ALL: 220.227.147.130 # DenyHosts: Thu Oct 29 05:26:19 2009 | ALL: 210.192.123.204 ALL: 210.192.123.204 # DenyHosts: Thu Oct 29 05:36:20 2009 | ALL: 203.117.187.184 ALL: 203.117.187.184 # DenyHosts: Thu Oct 29 05:58:21 2009 | ALL: 125.32.113.212 ALL: 125.32.113.212 # DenyHosts: Thu Oct 29 15:44:29 2009 | ALL: 222.222.68.36 ALL: 222.222.68.36 # DenyHosts: Thu Oct 29 23:05:28 2009 | ALL: 220.90.133.183 ALL: 220.90.133.183 # DenyHosts: Fri Oct 30 00:54:36 2009 | ALL: 61.131.47.117 ALL: 61.131.47.117 # DenyHosts: Fri Oct 30 06:47:39 2009 | ALL: 64.34.188.99 ALL: 64.34.188.99 # DenyHosts: Fri Oct 30 11:06:57 2009 | ALL: 64.34.188.98 ALL: 64.34.188.98 # DenyHosts: Fri Oct 30 12:50:34 2009 | ALL: 116.55.229.226 ALL: 116.55.229.226 # DenyHosts: Fri Oct 30 18:19:56 2009 | ALL: 210.66.55.157 ALL: 210.66.55.157 # DenyHosts: Fri Oct 30 21:22:38 2009 | ALL: 219.219.118.101 ALL: 219.219.118.101 # DenyHosts: Sat Oct 31 02:01:57 2009 | ALL: 222.73.124.225 ALL: 222.73.124.225 # DenyHosts: Sat Oct 31 08:11:52 2009 | ALL: 203.153.189.106 ALL: 203.153.189.106 # DenyHosts: Sat Oct 31 08:25:23 2009 | ALL: 222.77.187.20 ALL: 222.77.187.20 # DenyHosts: Sat Oct 31 11:07:04 2009 | ALL: 67.223.234.88 ALL: 67.223.234.88 # DenyHosts: Sat Oct 31 13:31:43 2009 | ALL: 219.141.147.67 ALL: 219.141.147.67 # DenyHosts: Sat Oct 31 15:20:21 2009 | ALL: 87.22.202.114 ALL: 87.22.202.114 # DenyHosts: Sat Oct 31 20:23:11 2009 | ALL: 222.247.56.18 ALL: 222.247.56.18 # DenyHosts: Sun Nov 1 01:36:33 2009 | ALL: 202.186.13.230 ALL: 202.186.13.230 # DenyHosts: Sun Nov 1 04:49:16 2009 | ALL: 68.167.41.234 ALL: 68.167.41.234 # DenyHosts: Sun Nov 1 18:16:11 2009 | ALL: 212.122.224.24 ALL: 212.122.224.24 # DenyHosts: Mon Nov 2 02:43:45 2009 | ALL: 60.6.38.217 ALL: 60.6.38.217 # DenyHosts: Mon Nov 2 04:02:51 2009 | ALL: 61.50.139.122 ALL: 61.50.139.122 # DenyHosts: Mon Nov 2 07:32:35 2009 | ALL: 122.225.109.44 ALL: 122.225.109.44 # DenyHosts: Mon Nov 2 08:50:11 2009 | ALL: 128.123.225.143 ALL: 128.123.225.143 # DenyHosts: Mon Nov 2 13:18:59 2009 | ALL: 139.182.139.116 ALL: 139.182.139.116 # DenyHosts: Mon Nov 2 15:03:07 2009 | ALL: 193.140.77.40 ALL: 193.140.77.40 # DenyHosts: Mon Nov 2 23:00:40 2009 | ALL: 118.102.25.161 ALL: 118.102.25.161 # DenyHosts: Tue Nov 3 15:31:18 2009 | ALL: 58.83.163.20 ALL: 58.83.163.20 # DenyHosts: Tue Nov 3 17:28:57 2009 | ALL: 201.22.213.71 ALL: 201.22.213.71 # DenyHosts: Tue Nov 3 21:42:46 2009 | ALL: 218.25.63.254 ALL: 218.25.63.254 # DenyHosts: Wed Nov 4 05:25:19 2009 | ALL: 61.50.134.141 ALL: 61.50.134.141 # DenyHosts: Wed Nov 4 20:06:49 2009 | ALL: 60.12.200.22 ALL: 60.12.200.22 # DenyHosts: Wed Nov 4 21:21:55 2009 | ALL: 202.104.183.2 ALL: 202.104.183.2 # DenyHosts: Wed Nov 4 22:14:58 2009 | ALL: 60.199.248.136 ALL: 60.199.248.136 # DenyHosts: Thu Nov 5 02:25:16 2009 | ALL: 80.75.1.194 ALL: 80.75.1.194 # DenyHosts: Thu Nov 5 05:24:29 2009 | ALL: 221.148.81.45 ALL: 221.148.81.45 # DenyHosts: Thu Nov 5 16:03:43 2009 | ALL: 124.207.145.250 ALL: 124.207.145.250

ทำอะไรมันไม่ได้ เอามาประจานซะเลย เซ็ง…

ไม่ได้ตั้งใจ “ปาย”

เอเองครับ — Fri, 13 Feb 2009 12:49:55 +0000

เป็นหนึ่งในรอยต่อแห่งความทรงจำได้อีก ช่วงปีกว่าๆที่ผ่านมาผมวุ่นวายอยู่กับการทำงานของตัวเอง ทั้งศึกษาเรียนรู้งานใหม่ๆ หนึ่งปีที่ผ่านมานั้นอาจจะยากลำบากเรื่องเม็ดเิงินบ้าง แต่ความสุขใจที่ได้รับนั้นมากมาย ผมทำงานกับคนอื่นไม่ค่อยได้ อาจจะเป็นเพราะผมหรือใครๆได้ทั้งนั้น มันขึ้นอยู่กับใครเป็นคนพูด ในเมื่อกว่าครึ่งหนึ่งของการทำงานคือ “การเมือง” ผมก็ขอออกมาทำงานคนเดียวดีกว่า เรื่องแบบนี้หลายคนอาจจะต้องเจอ หรือ เจอมาบ้างแล้ว แต่ผมนั้นแม้มีเรื่องการเมืองแต่ก็น้อยมาก แต่ที่ตัดสินใจก็คงเรื่องสุขภาพและเวลา และหนึ่งปีกว่าๆที่ผ่านมามันทำให้ผมดีขึ้นมากทีเดียว แม้จะผิดหวังในบางเรื่องก็ตามที

ทุกอย่างมีเติบโต มีล้มเหลวได้เสมอ งานทีผมทำก็เช่นเดียวกัน ผมว่ามันเริ่มโตขึ้นมาแล้ว แต่ให้ตายเถอะ ผมกลับต้องมาเจอเรื่องเดิมๆอีกคือ เรื่องคนแม้จะไม่กี่คนก็ตาม

ทุกที่ ทุกคน ทุกเวลา จะต้องมีการเปลี่ยนแปลงเสมอ ขึ้นกับว่า เมื่อไร และการเปลี่ยนแปลงนั้น “แรง” แค่ไหน

อึดอัดเรื่องงานตัวเองอยู่เนืองๆ คิดติดลูปอยู่นั่น มันไม่มีคนทำงาน ไปไหนไม่ได้เลย แต่แล้วก็ยังดีที่มีผู้ใหญ่ใจดีมาให้งานทำ และ ทำได้ที่ Lab Near (Lab Near นี่คือห้องทำงานเล็กๆของผมเอง เพราะมันอยู่ห่างจากที่ผมอาศัยแค่เดินเท้าห้านาทีเองเลยตั้งชื่อว่า Lab Near) ได้ ตกลงกันไว้ว่าผมจะเข้าออฟฟิศสักอาทิตย์ล่ะสองวัน ถือว่าผู้ใหญ่ใจดีท่านนี้ให้โอกาสผมมาก นอกจากจะให้ทำงานที่บ้านได้ แล้วยังให้ทำงานตัวเองได้ด้วย – มันเลยต้องมีการเปลี่ยนแปลงตรงนี้เกิดขึ้น เมื่อมีทางเลือก ก็ต้องเลือกทางที่จะรอด

“เจี๊ยบ” เป็นผู้หญิงที่ผมเพิ่งรู้จัก และเป็นผู้หญิงคนเดียวที่อำผมตั้งแต่ยังไม่รู้จักกัน เป็นเวลาหลายวันกว่าผมจะจับได้ว่าผมกำลังถูกอำ และเราก็ลงรอยกันได้โดยเจี๊ยบชวนผมไปเที่ยวปายด้วยกัน(สามคนกับ ต้อม ที่เป็นเพื่อน เจี๊ยบ) เมื่อวันที่ผมตัดสินใจรับงานจากผู้ใหญ่ใจดีท่านนั้นไป โดยเปิดฉากด้วยการขอลาพักร้อน 6-9 กุมภาพันธ์ ก่อนจะไปทำงานวันแรกเสียอีก ทีแรกว่าจะเดินทางเพื่อคิดอะไรไปเรื่อยๆ ที่ไหนก็ได้ เล็งไว้ว่าจะกลับบ้านที่ ศรีสะเกษ และ เจี๊ยบนี้แหละที่ชวนผมไปเที่ยว “ปาย” ช่วงนี้พอดี และผมก็ใจง่ายไปด้วยนี่ซี – -” มันก็เลยพอจะเรียกชื่อทริปนี้เท่ห์ๆว่า “ไม่ได้ตั้งใจปาย” ไงล่ะ เหอๆ

เรื่องการเดินทางกับเรื่องราวระหว่างทางนั้น เอารูปถ่ายเล่าเรื่องดีกว่า เพราะช่วงนี้ไม่ค่อยว่างเอาซะเลย ตามลิ้งค์ด้านล่าง

ภาพไปเที่ยวปาย 6-9 กุมภาพันธุ์

ไหงเป็นจังซี่

เอเองครับ — Tue, 27 Jan 2009 02:57:28 +0000

Kubuntu ที่ถูกจัดการด้านภาษาไทยมาอย่างดีจนกลายมาเป็น Suriyan ตอนนี้จัดการลงไว้ใช้งานบนnetbook lenovo รุ่น S10 ของผมเรียบร้อยแล้ว กับkernel 2.6.27-9 นั้นสามารถมองเห็นอุปกรณ์ทุกชิ้นของรุ่นนี้ ทั้งๆทีแรกกังวลใจเรื่องไวเลสและกล้อง แต่ก็สามารถเปิดใช้งานได้ทั้งหมด ลงเสร็จอัพเดทโน่นนี่ และแอบหลงไหลกับความสวยงามของ Plasma ความน่าตื่นตาของ KWin ธีมสวยๆแบบ Oxygen และอีกหลายๆอย่างบน KDE4.1.4 เรียกว่าสวยงามน่าใช้ทีเดียว

แต่ก็ติดอยู่อย่างที่เจอนี่แหละตามที่เอารูปมาให้ดู เขาคงแก้กันไปแล้วมั้งพอดีนานมากแล้วไม่ได้ใช้งานลีนุกซ์เป็นdesktopมานานเดี๋ยวคงต้องลองหาดูที่ชาวบ้านชาวช่องเขาแก้ไขไปแล้วก่อนดีกว่า..

เรื่องดีๆของผู้ชายคิดบวก

เอเองครับ — Sat, 10 Jan 2009 12:51:44 +0000

ประมาณ 17 ปีที่แล้วช่วงที่ผมจบ ม.3 จากโรงเรียนมัธยมเล็กๆภายในจังหวัดที่น่าอยู่ของผม ผันตัวเองเข้าเรียนต่อยังวิทยาลัยเทคนิคมีชื่อแห่งหนึ่งในจังหวัดที่น่าอยู่ของผม จากเด็กกระโปรงบานขาสั้น ก็กลายกลับมาเป็น กระโปรงฟิตรัดติ้วและกางเกงขายาว มีความเปลี่ยนแปลงกับตัวเองมากมาย หลายๆคนคงเป็นเช่นนี้ ทั้งสถานที่เรียนใหม่ การเรียนแนวใหม่ ครูบาอาจารย์ใหม่ และแน่นอน “เพื่อนใหม่”

เปี๊ยก (ยงยุทธ วรรนณา) เป็นหนึ่งในนิยามที่ผมเรียกว่า เพื่อนใหม่ แม้จะไม่ได้สนิทกันเท่าไร และความทรงจำที่ซีดจางของวันวาน ผมไม่ค่อยจะคิดถึงอดีตที่ผ่านมานัก นอกซะจากมันจะพร่างพรูออกมาเองเมื่อเหล้าขวดกลมถูกเปิดและจับเวลาต่อไปจากนั้น ชั่วอึดใจ ผลัดกันเล่าเปลี่ยนกันฟัง ถึงบางทีจะซ้ำไปซ้ำมาก็น่าฟัง จากวันนั้นถึงวันนี้ มีรายชื่อหลายคนตกหล่นจากความทรงจำไปบ้าง ตลอดเวลา 5 ปีที่เรียนที่ วิทยาลัยเทคนิคมีชื่อแห่งหนึ่งในจังหวัดที่น่าอยู่ของผม ผมกับเปี๊ยกดูจะไม่ใช้เพื่อนกลุ่มเดียวกันในที แต่ก็ไม่ได้เขม่น คุยหรือทำงานด้วยกันบ้างตามโอกาส หนังสือ เรื่องดีๆของผู้ชายคิดบวก จะอธิบายตัวตนของเปี๊ยกได้ดีกว่าผมสาธยาย

เปี๊ยกเขาเป็นคนอย่างนั้น -

บางทีผมก็หงุดหงิดในสิ่งที่เขาเป็นในสิ่งที่เขาทำ “กูว่ามันกาแดะว่ะ” เพื่อนสักคนพูดขึ้นขณะที่พวกเรานั่งจับเวลาอาจารย์มาสอนช้าเกินสิบนาทีจะไม่มีสิทธิ์สอนทันที และ อย่าหวังว่าจะเห็นหัวพวกเรา เนื่องจากการหลบเรียนจำเป็นต้องไม่มีใครได้หน้า ถ้าทุกคนหายหมดอำนาจการต่อรองเราจะสูง แต่ถ้ามีบางกลุ่มเข้าเรียน พวกเราก็จบกัน และเปี๊ยกมักจะเข้าเรียน ขณะที่พวกเราอยากไปนอนสวนสมเด็จฯอันรื่มรมย์ “ขี้ประจบอีกต่างหาก” เพื่อนสักคนเสริม ขณะเวลาล่วงสิบนาทีไปแล้ว “ปะ เจอกันที่สวน” ผมบิดกุญแจรถ สตาร์ทและนำขบวนออกไป

หลายอย่างที่เปี๊ยกทำในช่วงเวลาที่เรียนหนังสืออยู่นั้น หลากหลายเหลือเ้กิน ถึงผมจะไม่เคยสนใจเขาเลย ให้แดดิ้น ผมยังรู้ว่าเขาเคยสมัครประักวดร้องเพลง ทั้งๆที่เสียงของเขามันโคตรน่าฟัง

เหมือนดังมีดกรีดเฉียน แทบทนไม่ใหวหัวใจ

รักที่ทุกทำร้าย หมดสิ้นความหมายเพราะใคร

เธอสังเวยความรักด้วยหัวใจ เธอสังเวยความรักด้วยร่างกาย

วิืญญานเธอคงยังร้องให้ ยังพ่ายแพ้และปวดร้าวววว..

เป็นเพลงที่เปี๊ยกนำไปออดิชั่น มันไม่ใช่เลย…. เปิดร้านซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้า ผมจำไม่ได้ว่าตอนนั้นเขาทำกับใครบ้าง การเปิดร้านซ่อมนี้ทำให้ผมเห็นคุณธรรมที่ทำให้เขายอมเก็บค่าซ่อมถูกกว่าค่าอะไหล่เสียอีก เป็นดีเจสถานีวิทยุ ผมเองเคยถูกเขามาสัมภาษณ์ไปออกรายการที และหลายๆสิ่งอันที่เขาทำโดยผมไม่จำเป็นต้องรับรู้(และเพิ่งใด้มารับรู้อีกทีจากหนังสือนี้แหละ)

เล็กๆน้อยๆในความทรงจำ -

ผมไม่ได้คุยกับเปี๊ยกตั้งแต่จบปี 2540 จนได้ติดต่อกันอีกทีตอนที่เปี๊ยกอยู่สวิสเซอร์แลนด์ เมื่อไม่นานมานี้ถึงได้คุยสารทุกข์สุกดิบกัน เปี๊ยกไปไกลเหลือเกิน ทั้งชีวิตและการงาน ซึ่งก็คงไม่แปลกถ้าได้มองย้อนหลังกลับไป จะ กาแดะ หรือ ขี้ประจบ ถ้าทำให้ชีวิตมันสวยงาม ก็ไม่ควรโต้แย้ง เวลาจะเป็นตัวบอกมันเอง อย่างที่เปี๊ยกเป็น

หนังสือ เรื่องดีๆของผู้ชายคิดบวก จึงอาจเป็นกรณีศึกษาเพื่อนำพาชีวิตให้สู้กับทุกสิ่งอย่าง เพื่อชัยชนะของชีวิต ไม่ควรซื้อเก็บ แต่ควรซื้ออ่าน

ปล.ขอบ่นเรื่องปกหนังสือหน่อยมันดูยากมากในระยะ 2.5 เมตร

Quarantined ปิดตึกสยอง

เอเองครับ — Sat, 10 Jan 2009 03:51:35 +0000

ไม่ได้โม้เกี่ยวกับหนังมานานนมและนมนาน เมื่อวานเซ็งๆ อยากทำร้ายเวลาอย่างโหดเหี้ยม (ฆ่าเวลา -ควายป่ะมุขนี้-) และหนังสยองขวัญสั่นประสาทและกระเป๋าตังค์ ไม่ค่อยตกถึงลูกกระตาดำๆคู่นี้ของผมเท่าไร Quarantined ปิดตึกสยอง จึงเป็นตัวเลือกที่ไม่ต้องลงทุนสมองในการตรองเลือกเลยในบรรดาหนังที่ “ฉายวันนี้”

ตีตั๋ว(ซื้อ)ก่อนเวลาฉาย 20 นาที แต่มีคนดูที่จองที่นั่งรวมผมด้วยแค่สามที่นั่ง ทั้งๆที่หนังเพิ่งเข้าเป็นวันที่สอง อดดีใจหายว่า โรงนี้เป็นของกู (อ่านดีๆ) จะได้พาดแขนขาให้สบายหฤทัยไปเลย แต่พอถึงเวลาฉายคนก็เยอะเหมือนกันน่าจะเกิน 40 คน

หนังเริ่มตรงที่ นักข่าวสาว แองเจลา วีดัล (เจนนิเฟอร์ คาร์เพนเตอร์) และสก็อต (สตีฟ แฮร์ริส) ตากล้องของเธอออกทำข่าวการทำงานของพนักงานสองคนในสถานีดับเพลิงลอสแองเจลิส เพื่อนำมาออกรายการเรียลลิตีทางทีวี ตอนต้นนี้ผมชอบเพราะเป็นธรรมชาติดี หนังดำเนินเรื่องไปเรื่อยๆจนเสียงโทรศัพท์เรียก 911 กลางดึก ได้นำพวกเขาไปสู่อพาร์ทเมนต์เล็กๆ และที่อพทร์ทเมนต์เล็กๆนี่เองที่เป็นชนวนเหตุของความสพรึงกลัวชวนขวัญผวา เนื่องจากเกิดเชื้อหมาบ้าที่สามารถติดต่อไปสู่คน และจากคนสู่คนได้ผ่านทางน้ำลายและแผล ทุกคนที่อยู่ข้างในถูกขังและถูกปิดบังเหตุผลของการกักขังพวกเข้าไว้ในอพาร์ทเมนต์เล็กๆแห่งนี้ จนการแพร่เชื้อลุกลามขึ้นพร้อมกันการตายคนแล้วคนเล่า พร้อมกับหนังเริ่มเฉลยตัวเองออกมาเรื่อยๆ

ตื่นเต้นเร้าอารมณ์ มุมกล้องอาจจะน่าเวียนหัวเพราะเป็นการเดินเรื่องแบบใช้กล้องตัวเดียว เหมือนกับเรื่อง Cloverfield เรื่องนี้ภาพไม่ค่อยสวยเพราะกลัวไม่สมจริง อันเนื่องมาจากต้องถ่ายในเวลากลางคืน เลยต้องทำให้มัวๆเบลอๆให้สมจริง อิอิ

หนังมาจบเอาดื้อๆเมื่อ แองเจลา วีดัล นักข่าวสาวที่เหลือชีวิตอยู่เพียงคนสุดท้าย เกรงว่าจะต้องตายแหงๆจากการกระชากขาลากเธอเข้าไปสู่ความมืดเบื้องหลัง หนังจบลงตรงนั้น ในฐานะคนดูที่เน้นการ ทำร้ายเวลาอย่างโหดเหี้ยม บอกได้ว่าอารมณ์ค้าง

พวกเรา (ไม่รู้จักกันแต่มาดูหนังเรื่องเดียวกัน) ยังนั่งดูกันต่อ แม้ว่าจะไม่มีตัวหนังสือภาษาไทยบอกว่า ชมตัวอย่างหนังท้ายเรื่อง ตัวหนังสือวิ่งพล่าน บ่งบอกถึงชื่อเสียงเรียงนามของนักแสดง และผู้จัดทำ นั่นหมายถึงหนังจบแล้ว

พวกเรายังนั่งกันต่อ ไม่มีใครลุกเลย แม้พนักงานประจำโรงหนังจะเปิดไฟภายในโรงหนังสว่างสีซีดๆ พวกเราก็ยังนั่งกันอยู่ ประหนึ่งยังอยากรู้ว่า แองเจลา วีดัล เธอจะรอดชีวิตหรือเปล่า และคนที่อยู่เบื่องหลังเชื้่อโรคนี้คือใคร แต่.. ไฟในโรงหนังก็สว่างขึ้นมาอีกระดับ ผมเริ่มมองเห็นพวกเรา (ผมไม่รู้จักใครซักคนแต่มาดูหนังเรื่องเดียวกัน) ยังนั่งลุ้นกันอยู่ มีลุกออกไปบ้าง 4-5 คน จนพนักงานเปิดไฟสว่างโล่ เหมือนตำรวจจะเข้ามาตรวจบัตร ทำให้พวกเราลุกขึ้นอย่างเร็วด้วยความเคยชิน

ในความน่ากลัวสั่นประสาทของหนังผมกลับเห็นความน่ารักของ เจนนิเฟอร์ คาร์เพนเตอร์ ที่เธอดึงดูดความสนใจของคนดูให้อยู่ได้เพียงในช่วงแรกและ ดึงทุกคนให้ร่วมลุ้นไปกับเธอจนวินาทีสุดท้าย (วินาทีสุดท้ายจริงๆ)

หนังอาจจะไม่ทำรายได้มากมาย แต่ก็อยากให้มีภาคต่อจังเลย ..

บ้านนี้มีห้องแบ่งให้เช่า

เอเองครับ — Fri, 09 Jan 2009 16:30:01 +0000

หนังสือเล่มนี้ “บ้านนี้มีห้องแบ่งให้เช่า” จะว่าไปก็คงธรรมดา ธรรมดาที่มีบ้าน แล้วดันมีหลายห้องเลยแบ่งให้เช่า โดยก็ต้องมีเจ้าของห้องเช่า และก็มีผู้เช่าห้องเป็นธรรมดา

หนังสือเรื่องนี้จึงไม่เอาไหน -
ไม่เอาไหนเอาเสียเลย -

ซ้ำตัวละคนแต่ล่ะตัวยิ่งไม่เอาไหนไปใหญ่

เพริด เทียบทอง รูปร่างบาง แต่ไม่สูง ริมฝีปากบาง และมีไฝแดงแกมเขียวเม็ดเท่ามดลูกแมลงวันแปะอยู่ริมล่างด้านซ้าย ถ้าเขายิ้ม มองเห็นความถือดีจับเป็นคราบอยู่บนฟันผุมากกว่าสิบซี่ และเขายิ้มบ่อยจนน่าจะใช้คำว่าฟุ่มเฟีอย ถ้ากินเหล้ามาแล้วสักสามในสี่ของขวดกลม เขาเดินหลบเงาตัวเองตลอดทางจนถึงบ้าน

แบน สายหยุด ใบหน้ากลมเหมือนกะละมังบิ่นเป็นแว่นและตูดทะลุ จมูกหักไม่มีสัน รูสิวปรุตามร่องแก้ม บางรูโตจนแมลงวันแทบบินเข้าไปอาศัยนอนเล่นได้ ก้นปอดและพุงโร กินจุ น่าสงสัยว่าจะมีตัวตืดขดอยู่ในลำใส้ช่วยกิน เขาเป็นช่างไม้ไม่สังกัดกับบริษัทรับเหมาก่อสร้าง หรือ กับใครทั้งนั้น จึงมีโอกาสว่างงานเดือนล่ะหลายวัน เขาพูดเล่นสำนวนพระเอกนวนิยายแกร่งกร้าว “หัวใจผมมันร่อนเร่”

และอีกหลายๆคน เชิง ม่านลาย ขาซ้ายด้วน เขาอาจพูดสัปโดกจนน่าหัวเราะและน่ารากแตกในขณะเดียวกันบนใบหน้าเคร่งขรึม แต่เมื่อพูดถึงการตายที่น่าเศร้าของเพื่อนของเราบางคน ดันทะลึ่งมีรอยยิ้มบนใบหน้าที่น้ำตาไหลพราก แย้ม โคกนุ่น เป็นคนไม่เอาไหนผู้น่ารัก ยง เสนาไพร นายแบบเดินแฟชั่น อายุ 23 รูปร่างสะโอด ก้นแป้ว อกแฟบ เอวคอด และ อวัยวะอื่นน่าจะลีบตามไปด้วย และอีกหลายๆคนที่ไม่เอาไหนเอาเสียเลย ที่ต้องมาใช้ชีวิตใน บ้านนี้มีห้องแบ่งให้เช่า ชายคาเดียวกัน

ตอกย้ำความไม่เอาไหนอีกทีเพราะนี่เป็นหนังสือของ “รงค์ วงษ์สวรรค์” ความไม่เอาไหนจึงมากเท่าทวีคูณ -

บ้านนี้มีห้องแบ่งให้เช่า ไม่เอาไหนขนาดที่สำนักพิมพ์ แกล้งลืมพิมพ์ -

เพราะฉะนั้น คนที่ไม่เอาไหน จึงควรต้องอ่าน”บ้านนี้มีห้องแบ่งให้เช่า” แบ่งให้เพื่อนที่ไม่เอาไหนของคุณได้อ่านด้วย

และสำหรับ คนที่เอาที่ไหน? ยิ่งต้องอ่าน -

มาร่วมลุ้นว่าคนไม่เอาไหนต่างคนต่างแย่ แต่ถ้าพวกเขารวมตัวกันล่ะ? (ตอนจบโคตรเศร้าเลยว่ะ )

ปล. สำหรับคนที่ไม่เอาไหนขณะอ่านห้ามดื่มสุราเพราะจะทำให้ประสิทธิภาพในการกระดกแก้วลดลง – - “

เข็มทิศชีวิต

เอเองครับ — Wed, 31 Dec 2008 05:13:20 +0000

ไม่รู้ผมมัวไปอยุ่ที่ไหน ถึงยอมให้หนังสือ “เข็มทิศชีวิต” ของคุณ ฐิตินาถ ณ พัทลุง ลอยนวลพิมพ์อยู่ได้ถึงครั้งที่ 54 แล้ว โดยที่ยังไม่ได้อ่าน จะว่าไปจำนวนพิมพ์ครั้งที่ 54 ก็ยังน้อยกว่า ผู้ชายที่ตามรักเธอทุกชาติ พิมพ์ครั้งที่85 (ฮา)

โดยส่วนตัวแล้วไม่ค่อยชอบหนังสือประเภท บริหารชีวิตจิตใจ อะไรทำนองนี้เท่าไร เพราะคิดว่ามันคงจะช่วยอะไรได้ไม่มาก คิดว่าอะไรๆมันก็อยู่ที่ใจเราเราเป็นคนกำหนด ใครจะมาสั่งเราถ้าไม่ชอบก็ไม่ทำ ถึงถูกแต่ไม่ชอบก็ไม่ทำ ยิ่งเป็นหนังสือด้วยแล้วมันจะดีได้แค่ไหนเชียว

ผมหยิบหนังสือเล่มนี้มาดู เนื่องจากคุ้นๆเพราะมันมีโฆษณาในโรงหนังของรถยนต์ยี่ห้อหนึ่ง ที่เอาเรื่องราวของคนสามคนรวมถึงคุณ ฐิตินาถ ณ พัทลุง คนที่เขียนหนังสือเล่มนี้ มาเล่าเรื่องการใช้ชีวิตแบบพอเพียงบนหนทางของความพอดี เลยลองอ่านดู และได้รับรู้ถึงคุณค่าของหนังสือเล่มนี้ที่ซ่อนอยู่ข้างใน จึงหยิบติดมือกลับมาอ่านต่อ(จ่ายตังค์แล้ว)

หนังสือเข็มทิศชีวิตแม้จะเป็นหนังสือที่ไม่หนามาก เพียง 203 หน้าเท่านั้น แต่เป็นหนังสือที่ควรค่าแก่การอ่านเป็นอย่างมาก นอกจากเป็นหนังสือที่มีแง่คิดการใช้ชีวิตที่ดีมากๆยังสอดแทรกหลักธรรมคำสอนได้อย่างลึกซึ้งและเข้าใจง่าย บางบทอาจจะทิ่มตำความรู้สึกของผู้อ่านขั้นรุนแรง ทุกคนมีปัญหา และทุกปัญหามีหนทางในการแก้ที่ดีที่สุดเสมอ ถึงการแก้มันจะไม่ดิจิตอล “0″ กับ “1″ “ใช่” หรือ “ไม่ใช่” แต่หนังสือเล่มนี้สอนให้รู้ถึง ทุกข์ และ ต้นตอของการเกิดทุกข์ เมื่อรู้ว่าทุกข์เกิดที่ไหน เมื่อนั้นการดับทุกข์ของเราก็จะถูกที่ถูกทาง เหมือนเช่น ทำงานไม่เสร็จเครียดปวดหัวจะส่งงานอยู่แล้งแต่ยังไม่เสร็จเลย ก็แก้ปัญหาโดยการไปดูหนัง ไปเที่ยวกับเพื่อน ลืมเรื่องงานไปได้พักนึง แต่สุดท้ายก็ต้องกลับมาทำงานต่ออยุ่ดีแถมเวลาก็เหลือน้อยลงอีก นี่คือการแก้ปัญหาที่ผิดๆ (ผมทำประจำ – -”)

ผมอ่านหนังสือเล่มนี้ยังไม่จบเลย ที่อ่านยังไม่จบเพราะว่าไม่อยากจะให้มันจบเอง เหมือนเราเจออาหารจานที่ถูกใจกินคำไหนอร่อยคำนั้น จะรีบกินก็กลัวหมด ต้องค่อยๆละเลียดทีละคำเพื่อซึมซับรับรสชาติอันหอมหวานอเร็ดอร่อย เหมือนหนังสือเล่มนี้อ่านเร็วไปเดี๋ยวจบเร็ว ค่อยๆอ่านซึมซับกัับแง่คิดดีๆที่แทรกซึมอยู่ในทุกตัวอักษรทั้งในบรรทัดและระหว่างบรรทัด

มีหลายคนที่อ่านจบแล้ว มักจะไถ่ถามถึงหนังสือเล่มใหม่ของคุณ ฐิตินาถ ณ พัทลุง ว่าจะมีออกมาหรือเปล่า ก็คงต้องรอกันต่อไป ผมเองคิดว่า คุณฐิตินาถ คงไม่คิดที่จะขายหนังสือเพื่อความร่ำรวยอะไร หากแค่ต้องการเผยแพร่คุณค่าที่มีในหนังสือเล่มนี้มากกว่า หนำซ้ำหนังสือเล่มนี้ยังสามารถอ่านทั้งหมดได้ออนไลน์ที่เว็บไซต์ http://www.kemtidchewit.com และยังกำลังทำหนังสือเสียงที่ไม่ต้องอ่านอีก บางทีผมว่าการเขียนหนังสือไม่จำเป็นต้องมากเล่ม แต่เน้นกันที่คุณค่า เขียนหนังสือมาหนึ่งเล่มยอดพิมพ์สัก 50 ครั้ง ยังดีกว่าเขียนหนังสือเป็น 10 เล่มแต่ยอดขายนิดหน่อย เรื่องยอดขายไม่ใช่เรื่องผิดแผกอะไร แต่เคยรับรู้มาว่านักเขียนบางคนมีการตั้งเป้าเอาไว้เลยว่าหนึ่งปีจะออกหนังสือกี่เล่มๆ รวมทั้งเขียนเรื่องสั้น,บทความลงหนังสือโน่นนี่มากมาย อย่างนี้ก็ไม่รู้ว่าจะหาคุณค่าของหนังสือได้อย่างไร นอกจากปริมาณ ..

ปล. แต่นักเขียนบางท่านก็ต้องยอมเขานะ เพราะของเขาดีจริงๆ อิอิ