Life, Computers, Travelog, Blogging & IgA Nephropathy…
หลายอาทิตย์ก่อนได้คุยโทรศัพท์กับ วิ บอกวิว่า จะร้องเพลงของอินคาสักเพลงแล้วบันทึกเสียงเอามาขึ้นบล็อกให้ฟังกัน ทีแรกนึกว่าจะง่ายๆเฟ้ย ค่อนข้างลำบาก เอ่อ คือทุกอย่างดีหมดเลยนะ แต่เสียงคนร้องแม่ง ไม่ได้เรื่อง แต่ก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว เพราะมันอยู่ที่คอหอยกับลูกกระเดือกของเราเนี่ยเอง เอาว่ะ โชว์ห่วยมาก็เยอะแล้ว แค่เนี้ยจิ๊บๆ พี่ดา ครับ ถ้าหากได้ฟังไม่ต้องท้อถอยนะครับ สู้ต่อไป เพราะผมได้สัญญากับจอมปลวกไว้ว่าผมจะไม่ออกเทปแข่งกับ วงอินคา เป็นแน่แท้ เอาว่ะ ไหนๆก็ไหนๆแล้วลองฟังดูล่ะกัน
ปล. กรุณาลดโวลุ่มลงเบาๆสุดๆก่อนนะ สงสารคนอื่นเค้า นะนะ ฟังแล้วถ้าจะติ ไปเว็บอื่นเช่น manager.co.th cnn.com นู่นไปเลยไป แต่ถ้าจะชม ยินดีต้อนรับครับ ชมกันเลย ยาวๆก็ได้ครับไม่ว่ากัน ว่าแล้วมาฟังกันเลย….
เฮ้ยย.. เกิดอะไรฟ่ะเนี่ย เสียว เฮ้ยย เสียงมันเร็วผิดปกติ งงฟ่ะ เออ.. งั้นก็เอามันอย่างนี้แหละ แต่ถ้าอยากฟังจริงๆนะ โหลดไปฟังมันจะไม่เร็วแบบนี้นะ (เอ.. หรือเร็วๆอย่างนี้นะดีแล้ว) - -”
ปล2. พร้อมกับทดสอบเอารูปจาก Flickr โดยผ่าน plugins ของ wordpress ที่ชื่อ Flickr Photo Gallery อืมก็ท่าทางจะใช้งานได้ดี ว่าแต่ทาง picasaweb ลูกเจ้าพ่อ google.com นี่สิเงียบๆ หรือคิดการใหญ่อยู่หว่า ช่วงนี้เลยปล่อยให้ Flickr ปล่อย API มาให้ใช้งานแสดงความเหนือชั้นไปก่อน ไม่เป็นไรหรอก กระผมรอได้เพราะ 200 รูปที่ Flickr ให้มาอัพไปเต็มหมดแล้ว ก็ได้แต่รอpicasawebเนี่ยแหละ เร็วๆหน่อยนะ อิอิ..
ทำไมมันมีแต่อะไรแย่ๆว่ะเนี่ย ไล่ไปตั้งแต่เล็บขบยันชาติบ้านเมือง กูจะบ้า แต่เล็บขบเนี่ยแม่งโคตรเจ็บ ตอนนี้ขอแสดงความเจ็บปวดให้กับเล็บที่ขบก่อน ช่วงนี้เรื่องเซ็งๆดันมาเกิดพร้อมกัน กูต้องเลือกแสดงความเจ็บปวดในเรื่องใกล้ตัวก่อน เดี๋ยวเล็บกูหายนะ กูจะมาแสดงความเสียใจให้กับอะไรดีฟะเนี่ย แผ่นซีดีกูเจ๊งไปทีล่ะแผ่นสองแผ่น (แต่ mp3 ไม่เห็นแม่งเจ๊ง) เพลงใหม่ไม่ว่าหรอก เพลงเก่าๆนี่สิ ยิ่งไปถามหาตามร้านนะ แม่งบอกว่ากูกวนตีนมันอีก ก็กูหาจริงๆ กูเห็นมึงขายเทปขายซีดีก็ลองถามดู ไม่มีก็บอกไม่มี ชอบทำเรื่องง่ายให้เป็นเรื่องยากอย่างนี้สิ

เออเมื่อวานได้ไปนั่งทะเลพัทยามา ที่หาดจอมเทียน ก็ได้ไปนั่งในที่เก่าๆ คิดถึงเรื่องเก่าๆ คิดถึงโอ๋นะ เวลามันผ่านไปเร็วดี เผลอแป็บเดียวก็ 11ปีแล้ว 14 กุมภาพันธ์ 1996 ไม่ได้จำได้หรอกนะ แต่วันที่ ที่ติดอยู่ในมุมล่างด้านขวาของรูปถ่ายมันบอก พี่ไม่ค่อยได้สังเกตมันหรอกตั้งแต่โอ๋ส่งรูปถ่ายมาให้ มาเห็นเอาตอนหลังก็แปลกใจดีเหมือนกัน แต่แปลกใจมากกว่าที่เวลาแค่ 4 วันจะทำให้เราสนิทกันได้ขนาดนั้น แรกๆที่เจอก็จำไม่ค่อยได้แล้วนะ ว่าเราเจอกันยังไง แต่จำได้ว่าเราพักโรงแรม เวลคัม จอมเทียน ด้วยกัน ก็เกือบทั้งหมดล่ะ ตอนนั้นพี่ก็คงเหมือนตอนนี้ ไม่อยากวุ่นวายกับใคร แต่มันก็มีโอ๋เนี่ยแหละ เฮ้ยมานั่งรอหน้าห้อง เพื่อรอไปกินข้าว ว่างจากประชุม ก็ต้องมาชวนไปเดินเที่ยวทะเล เฮ้ย ยังไม่ได้อาบน้ำเลย มานั่งรอหน้าห้องแล้ว อะไรฟ่ะ น่าเบื่อจริงๆ เด็กคนนี้