ผมไปเจอไดอารี่เก่าๆ ที่เคยเขียนไว้ตั้งแต่ใช้โฮสต์ฟรีของ se-ed.net เห็นว่ายังมีความน่าอ่านของกลอนอยู่ เลยเอามาอัพไว้เพื่อเผยแพร่ต่อไป ผมคัดลอกเอาของเก่ามาทั้งหมดโดยไม่ได้แก้ใขหรือเพิ่มเติมส่วนใดๆ เพราะเห็นว่าได้เขียนไว้นานแล้ว และอยากเห็นลายมือของตัวเองด้วย (เขียนไว้เดือน มิถุนายน 2544)

เมื่อปีกว่าๆผมได้หนังสือเล่มเล็กๆจากเพื่อนที่สุราษฎธานีมาเล่มนึง จริงๆแล้วผมได้มาแล้วยังไม่ได้เปิดอ่านด้วยซ้ำ
หลังจากที่ต้องกลับกรุงเทพหนังสือเล่มนี้ยังคงอยู่ที่มุมห้องที่ใดซักแห่ง จนในไม่นานมานี้ผมไม่ค่อยได้ไปต่างจังหวัดเลยรวมทั้งสุราษฎธานีด้วย
พอผมเห็นหนังสือเล่มนี้ มันทำให้ผมคิดถึงเพื่อนผมขึ้นมา ผมเลยหยิบมันขึ้นมาปัดฝุ่นเพื่อที่จะอ่านมัน ขอบใจก้อยนะที่ให้สิ่งดีๆต่อเรามาตลอด
และขอบคุณ คุณ สุธา ธรรมชาติ ที่แต่งหนังสือเล่มนี้ได้ดีมากครับ

(more…)

“จะกลัวทำไมถ้าต้องผิดหวังกับความรัก ในเมื่อมีใครบางคนทำให้เธอทุกข์ใจได้
ก็ต้องมีใครบางคนที่ทำให้เธอสุขใจได้เช่นกัน”

“ความผิดพลาดนั้น ใช่แต่จะมีผลเสียเพียงอย่างเดียว
เพราะมันทำให้เราเรียนรู้วิธีที่ถูกต้อง จะได้ไม่ทำผิดอีก”

“ความล้มเหลวเป็นโอกาสเดียวที่จะทำให้คนฉลาดขึ้น”

“ถ้าเธอเจอเรื่องร้าย ๆ และอดทนผ่านมันมาได้ในที่สุด เธอจะมีภูมิคุ้มกันที่ดี
และพร้อมที่จะรับมือกับปัญหาต่อไป เธอจะเข้าใจว่าความเสียใจ
ความทุกข์นั้นเมื่อผ่านไปสักพัก มันก็จะผ่านไป…”

“ชีวิตนั้นไม่ใช่การสอบ คำตอบที่เลือกแล้ว เธอสามารถแก้ใหม่ได้
สามารถเริ่มใหม่ได้เสมอ”

“การใช้ชีวิตอย่างคุ้มค่านั้น ถึงจะสึกหรอเพราะปัญหาไปบ้าง
ก็ยังดีกว่าไม่กล้าทำอะไร ไม่เสี่ยงอะไร ปล่อยไว้จนสนิมเกรอะกรัง
ใช้งานอะไรไม่ได้อีก”

“ก้อนหินที่คนอื่นขว้างใส่เรานั้น ลองเก็บมันขึ้นมา
เพื่อเป็นฐานสำหรับปีนต่อไป ดีกว่ามานั่งเสียใจเพราะบาดเจ็บ”

ข้อความข้างบนนี้น้องวิส่งมาให้ครับ

ช ่วงนี้คงเป็นช่วงที่อ่อนไหวของผม มีคนหลายคนที่อยากช่วยเหลือผม ตัวผมเองก็ไม่อยากเป็นอย่างนี้เลย หวังว่าซักวันมันจะผ่านไป ผ่านไป………………….

ขอบใจนะกำลังใจที่มอบให้ จะเข้มแข็ง พร้อมที่จะลุกอีกครั้ง เมื่อใดที่ลุกได้แล้ว อยากขอบใจ”วิ”และ”คนที่ผมรัก”จริงๆ ที่ทำให้ได้รู้จักคุณค่าของการล้ม และ การลุก…