“มาเฟียก้นซอย” เป็นนวนิยายแนว ยั่วล้อ อำเล่น ปนเสียดสี “เดอะก๊อดฟาเธอร์” แต่งโดย “รงค์ วงษ์สวรรค์ (หนุ่ม)” เสียดายที่ผมยังไม่ได้ดู “เดอะก๊อดฟาเธอร์” มาก่อน เพียงแค่ได้ดูผ่านๆบางตอนเมื่อนานแล้ว คงต้องหาหนังเรื่องนี้มาดูอีกรอบ พร้อมกับ อ่านหนังสือนวนิยายเล่นนี้อีกครั้ง ความสนุกคงไม่ลางเลือน แต่คิดว่าคงจะเพิ่มขึ้นอีกเท่าทวีคูณ

หนังสือเล่มนี้ทำให้ผมสัมผัสถึงกลิ่นอายงานเขียนของ “วินทร์ เลียววาริณ” ซึ่งก็ไม่แปลก เพราะส่วนหนึ่งในงานเขียนของ “วินทร์ เลียววาริณ” ก็ได้รับอิทธิพล มาจากงานเขียนของ “รงค์ วงษ์สวรรค์”

“มาเฟียก้นซอย” ขณะนี้พิมพ์ครั้งที่ 5 แล้ว แต่เทียบกับหนังสือขายดีเล่มอื่นๆคงยาก เนื่องจากหนังสือเล่มนี้ถูกตีพิมพ์รวมเล่มครั้งแรกเมื่อ มิถุนายน พ.ศ. 2518 เรียนกว่าอายุมากกว่าผมเสียอีก และถึงจะถูกเขียนมายาวนาน แต่กลับยั่วล้อ เสียดสี การบ้านการเมืองยุค 2549 ร้องเท้าแตะ(ท็อปบูท)ปฎิวัติ ได้อย่างแสบสัน

“มาเฟียก้นซอย” เล่าถึง ซอยๆหนึ่งในตำบลที่น่ารักของเรา ซอยที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมายหลายหลากอาชีพ บ้างรู้ที่มา แต่ไม่รู้ที่ไป บ้างรู้ที่ไป แต่ไม่รู้มาจากไหน คนในซอยนี้ดูแปลก มีรอยยิ้มใต้ผนังแก้ม เรื่องราว โศกเศร้า ฮาโครม จึงเกิดขึ้นใน”ซอยๆหนึ่งในตำบลที่น่ารักของเรา” นั่นเอง

ชนวนแห่งความรุนแรงดับลงทันทีด้วยการตัดสินใจอย่างผู้มีความรับผิดชอบของสัปเหร่อ การนองเลือด การใช้อาวุธปืน หรือ การใช้ระเบิดแก๊สน้ำตา จึงไม่เกิดขึ้นในนาทีวิกฤตนั้น บานประตูสังกะสีเปิดให้ชายหนุ่มทั้งสามเดินผ่านเข้ามาในแสงสีส้มของตะเกียงน้ำมัน ด้วยท่าทีอ่อนโยนซ่อนเร้นความดุดันไว้ในอวัยวะทุกชิ้น จากรอยยิ้มบนริมฝีปากถึงขดลำไส้ผ่านรูก้น จากประกายตาถึงตีน! ชายชรา - ในความระทึกครึกโครมมองเห็นอย่างลางเลือน - แล้วค่อยชัดเจนเมื่อคนทั้งสามนั้นเดินเข้ามาถึงหน้าเตียงกระดานโลงผี
“นึกว่าใคร…”
เฟรด บุญมา, ซอนนี่ พงษ์, และ ไมเกิ้ล ล้วน นั่นเอง…